sosyomat.com

bu bakışı anLayabiLecek kadar tanıyordu onu.eLa gözLerin içinde,azarLanmış bir çocuğun büyüdüğünde ses veren küsmüşlüğü vardı.cesur,aynı zamanda ürkek,küstah,ama aynı zamanda masum bir derinLik...şefkate susamışLık,gözbebeğinin bir yanından renk verip duruyordu.şefkate muhtaçLığı biLe acizLik oLarak gören birini kim aLıp yüreğine koyardı ki?

sabahLarım çok yorgun artık,kaLınLaşıyor günbatımLarım!hayatımda yokLuğa sızar gibi azaLıyor,bekLentiLerim,sevinçLerim,tahammüLLerim,korkuLarım,ümitLerim;-azaLıyorum!
serinLeşiyor sesim,bakışLarım koyuLaşıyor.ufaLdı heyecanLarım!
istekLerim kendini biLe tutuşturmuyor!bir tek aLkoLe dayanıkLıLığım artıı,daLgın bir seyrekLiğe benziyor sarhoşLuğum!
bazen denize ya da denizLiğe benzetiyorum,kamaşan bir kimsesizLikLe hayata küsüyor avuçLarım!kendim oLmak için verdiğim onca yıLdan sonra sıkıLdım kendimden;eksiLdi uzayım;
-ne zamandır hep bir başkası oLarak düşünüyorum kendimi hayaL kurarken;
-artık başka bir fırsatın hayatını yaşamak istiyorum!
çık sakLandığın yerden!neredeysen çık!-öLmek değiLse bu,bak kayboLuyorum!
yoruLdum seni bekLerken vakit geçirdiğim dubLörLerinden!sana yazdığım hikayeyi yanlış okuyorLar her seferinde!ahh şimdi burada oLsaydın diyorum.şimdi burada oLacaktın ki..diyorum.bazen sarhoşken,kaLabaLığın içinde yüksek sesLe söyLüyorum adını!bazen pencereyi açıp,sokaktan geçiyormuşsun gibi ardından sesLeniyorum.hep başkaLarı bakıyor yukarıya!ben,güLümseyerek,-gitti,diyorum.yakaLayamadım gitti.
-sahi gittin mi?yoksa hiç mi oLmadın?
-çık sakLandığın yerden!senin için biriktirdiğim bunca hikayeden birkaç oyun oynayaLım.

omuzum oLsa başka şeyLer yükLerdim üstüne.bir paLyaçonun burnunu örneğin!
dövüşçü horozLarın kopan tüyLerini.kuLLanıLmış bir mendiLi koyardım.
sonra sıyırırdım kendimi yeryüzünden!yok,-yeryüzünü sıyırırdım kendimden!
cebime tıktığım kuşLar çok üşüyor.
geriye sayacağım söz veriyorum,vurmayın.
vurmayın kuşLarım ağLıyor!,geriye sayacağım.
-anne,hangi sayıdan başLayacağım?

beni yanlış evlerde aradılar, süt dökmüş kedilerin,
kapısı kilitli dağların yamacında. gereğinden fazla
süren suskunluğun eşiğindeydim oysa.

kadınları, kuşları, kendimi. pamuk tarlalarını hiç
terk etmedim ama. beni yanlış evlerde aradılar,
kurumuş bir bahçenin duvarında.

yüzüne yaz değmiş çocukluğun saflığındaydım,
kıskacında. orada.

çay içiyordu. sıkılıyordu. hamamda şarkılar
söylüyordu görüntüm. işbaşı yapıyordu çalıntı
zamanlarda.

oysa geri dönecek gücü kalmayana dek yüzüyordu
sularda. ölümsüzlüğü düşlüyordu; paylaşılan bir
ölümün sınırını. iki yüzü keskin bir bıçağın kınını, onu.

ayna.

beni yanlış öptüler aslında.

yüzümde hüzünden göLgeLer varsa,
o hüzün yüzündendir oLsa oLsa..
biLmiyorum,bu yaşamın çoğu yaşanmamışsa,
yaşanmadığı okunur,şimdi daLdımsa.
özLedikçe yaLnız durup-susup baktımsa.
soruLacakken nedeni nasıL sormadımsa.
geLdiğini umudumda umutla umdumsa.
geLeceğini görüyor-biLiyordum,anLattımsa.
o geçip-gitti ora'sına,ben görmedim,baktıysa.
derim ki şimdi,bir daha gelse de,sorsa.
sözümLe,yüzümLe,gözümLe dedim,duysa.
bense buramda onu bekLedim oysa.
yüzümde hüzünden göLgeLer kaLdıysa,
içimde örüLen duvardan düşmüştür,çatladıysa.

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte!Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin o'nu sevdiğinden...
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya ya da pembeye
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

insanın içindeki boşlukları dolduramaması öyle basit,bir cümlede açıklayabileceğimiz bir şey değil.sürekli yeni cümleler kurmalıyız bu konuda.hatta,aynı cümleyi sürekli,yeniden kurmalıyız;ta ki ulaşacak yer olmadığını anlayana kadar.